വാര്‍ ആന്റ് ലവ്!

ഇപ്പോ രണ്ടര വയസ്സു കഴിഞ്ഞതിന്റെ അഹങ്കാരം ഒന്നുമില്ല. അതിനിടയ്ക്കുള്ള സംഭവങ്ങളൊന്നും സ്കിപ്പ് ചെയ്യുന്നുമില്ല. അതൊക്കെ നേരം കിട്ടുമ്പോള്‍ പറയാം. നന്നൂട്ടന്‍ ഒത്തിരി സംസാരിക്കും. അവ്യക്തത തീരെ ഇല്ലാതെ, കാര്യങ്ങള്‍ കൃത്യമായി പറയാനും, പറയുന്നതിനനുസരിച്ച് പ്രതികരിക്കാനും ഒക്കെ ഇപ്പോള്‍ അറിയാം. മഹാ കുസൃതിയാണെന്നൊക്കെയാണ് ഇപ്പോ നന്നൂനുള്ള വിശേഷണം. മീനും ചോറും ആണ് നന്നൂന്റെ ഇഷ്ട വിഭവം...അമ്മയ്ക്കു തുണയായി മാറേണം അച്ചനെപ്പോലെ വളരേണം എന്നൊക്കെ അമ്മ തന്നെയല്ലേ പാടി തന്നത്. അങ്ങനെ തന്നെ ആവാം എന്നു ഞാനും തീരുമാനിച്ചു. വൃത്തിയാക്കി വച്ച വീടു പരമാവധി വൃത്തികേടാക്കാനും, അടുക്കി വച്ച പത്രവും പുസ്തകങ്ങളും വലിച്ചെറിയാനും, അമ്മ അലക്കി മടക്കി വച്ച കുപ്പായങ്ങള്‍ അമ്മ കാണാ‍തെ വലിച്ചെടുത്ത് അകം നിറയെ വിതറിവെക്കാനും എന്തൊരു രസാണെന്നറിയുവോ. അമ്മ കണ്ണുരുട്ടുമെങ്കിലും അതൊരു ചാലഞ്ചായി ഞാന്‍ എടുക്കാറുള്ളത് കൊണ്ട്...അമ്മയും ഞാനും ഈ പരിപാടി തുടര്‍ന്നു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു.അമ്മക്ക് ഇടക്ക് കണ്ട്രോള്‍ പോയാല്‍ ചന്തിക്കിട്ട് നല്ല അടി കിട്ടാറുമുണ്ട് കേട്ടോ. അടി കിട്ടിയാല്‍ നന്നൂന്റേം സമനില തെറ്റും. പിന്നെ നേരെ മേശയുടെ മേലെ കേറി അവിടെയുള്ള സര്‍വ്വ സാധങ്ങളും വലിച്ചേറാണ്. അപ്പോ അമ്മയുടെ കലി ഇരട്ടിക്കും...പിന്നെ കോമ്പ്രമൈസ് ഇല്ലാത്ത പോരാട്ടം ആണ്. അമ്മ കുറേ നേരത്തേക്ക് മിണ്ടില്ല. അപ്പോ നന്നൂട്ടന്‍ ലീഡ് റോള്‍ എടുത്തല്ലേ മതിയാകൂ..കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുമായി അമ്മയുടെ അടുത്തു പോയിട്ട്, അമ്മേ എന്നു വിളിക്കും, വിളി കേട്ടില്ലെങ്കില്‍ ജുട്ടീ എന്നു വിളിക്കും, എന്നിട്ടും രക്ഷയില്ലെങ്കില്‍ അമ്മേ ചോറി...എന്നു പറയും, അപ്പോഴേക്കും അമ്മ പാതി ഉരുകിയിട്ടുണ്ടാകും. അതും കഴിഞ്ഞിട്ട് അമ്മേ നന്നു പാവല്ലേ...എന്നു കൂടെ പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തിയാല്‍ അമ്മ നന്നൂനെ വാരിയെടുത്തു കുറെ ഉമ്മ തരും എന്നിട്ട് അമ്മേന്റെ കുട്ടന്‍ എന്തിനാ ഇങ്ങിനെ കുസൃതി കാണിക്കുന്നേ അമ്മ എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടാ എല്ലാം ചെയ്യുന്നേ എന്നൊക്കെ പറയുകയും ഉപദേശിക്കുകയും ഒക്കെ ചെയ്യും...പക്ഷെ ആരു കേള്‍ക്കാന്‍!!

എന്റെ ലോകം

ജനിച്ചപ്പോള്‍ തന്നെ മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ പരിചയപ്പെടാനുള്ള മഹാഭാഗ്യം...അച്ഛനന്ന് ദുബൈയിലായിരുന്നു. നന്നൂട്ടന്റെ ശബ്ദം അച്ഛനെ കേള്‍പ്പിക്കാന്‍ അച്ഛാച്ചനായിരുന്നു അച്ഛനെ വിളിച്ചത്. നന്നൂട്ടന്‍ വെറുതെ കരയുകയായിരുന്നു. പക്ഷെ അച്ഛന് ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നിയിരുന്നു, ഒപ്പം വാവക്കുട്ടനെ കാണാന്‍ പറ്റാത്തതിന്റെ സങ്കടവും. ലോകത്തുള്ള സര്‍വ്വ പരിചയക്കാരും, ജനിച്ചത് ആണ്‍കുട്ടിയാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും അതൊന്നുമറിയാതെ അബോധാവസ്ഥയില്‍ കിടക്കുകയായിരുന്നു അമ്മ. എല്ലാമറിഞ്ഞ് അമ്മയെന്നെ കാണുമ്പോഴേക്കും രാത്രി 8 മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അമ്മിഞ്ഞ പാലിന്റെ മാധുര്യം ആദ്യമായി നുണഞ്ഞതിന്റെ അഹങ്കാരം! ഒരു മുഴുകുടിയായാലോ എന്നു പോലും ചിന്തിച്ചു പോയ നിമിഷം! അമ്മ ആദ്യമായി നന്നൂട്ടനെ കാണ്‍മ്പോള്‍ ഒരു മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള ടൌവ്വലില്‍ പൊതിഞ്ഞു ചുറ്റിയായിരുന്നു വരവ്. ആശുപത്രിയില്‍ എന്നും ജനത്തിരക്ക് തന്നെയായിരുന്നു. അച്ഛമ്മയും, അച്ഛാച്ചനും, അമ്മമ്മയും, വല്യച്ഛനും, മാമന്മാരും, ആന്റിമാരും, ചേട്ടന്മാരും ചേച്ചിമാരും എന്നും എല്ലായ്പോഴും ചുറ്റിലും.ചുവന്ന് തുടുത്ത്, അമ്മയുടെ വയറിനോട് ചേര്‍ന്ന് അനക്കമില്ലാതെ കണ്ണ് മിഴിച്ച് ലോകത്തെ നോക്കി കാണാന്‍ തുടങ്ങിയ കാലം. മൂത്രമൊഴിച്ച് തുണി നനയുമ്പോള്‍ വാവിട്ട് കരഞ്ഞു തുടങ്ങിയത് പിന്നീടൊരു നല്ല സിഗ്നല്‍ കൂടെ ആയി മാറി. കരച്ചില്‍ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഏതു പാതിരാത്രിയിലും ഓടിവരുന്ന അമ്മമ്മ.രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തന്നെ അനുസരണയില്ലാത്ത രോഗങ്ങളെ തോല്പിക്കാനുള്ള കുത്തിവെപ്പുകളുടെ ബഹളം തുടങ്ങി. എനിക്കതത്രയ്ക്കൊന്നും പിടിച്ചില്ല! അതിനിടെ ഹൃദയത്തിലെവിടെയോ ഒരു കൊച്ചു ദ്വാരം അടയാതെ കിടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എല്ലാരുടെയും ഹൃദയമിടിപ്പ് നിലച്ചപോലായിരുന്നു. 5 ദിവസത്തെ ആശുപത്രിവാസത്തിനു ശേഷം പുതിയ ശീലങ്ങളിലേക്കുള്ള യാത്ര തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.

തുടക്കം

ചിങ്ങമാസം- നാട് ഓണത്തിനെ വരവേല്‍ക്കാനൊരുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു ജനനം. ആഗസ്ത് 20, 2007. ഒതുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞ ഒരു ലോകത്തില്‍ നിന്നും നാടും വീടും പിന്നെ ഒത്തിരി ഒത്തിരി പുതുമകളുമുള്ള ഒരു ലോകത്തേക്കുള്ളാ വരവില്‍ അമ്മയെയും വേണ്ടപ്പെട്ടവരെയും ശരിക്കും വട്ടം കറക്കിച്ചു. ഒരു തിങ്കളാഴ്ച ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് 4:55 നു മനോഹരമായ നിലവിളിയോടെ നയന്‍ എന്ന പ്രിയപ്പെട്ട നന്നൂട്ടന്‍ വന്നു. എല്ലാവരുടെയും ഹൃദയം ഒരേ താളത്തില്‍ മിടിച്ച അപൂര്‍വ്വ നിമിഷം.പിന്നീടങ്ങോട്ടുള്ള ദിനരാത്രങ്ങള്‍ സംഭവ ബഹുലമായിരുന്നു.